Wersja dla dzieci i młodzieży
Masz prawo czuć się bezpiecznie
Zasady, które obowiązują dorosłych pracujących z Tobą.
Prowadzimy warsztaty i zajęcia w szkołach. Spotykasz nas na jeden dzień albo na kilka godzin. Chcemy, żebyś wiedział lub wiedziała, czego możesz od nas oczekiwać — i co zrobić, gdy coś jest nie tak.
Czego możesz od nas oczekiwać
- Będziemy traktować Cię z szacunkiem — niezależnie od tego, jak wyglądasz, skąd jesteś i co potrafisz.
- Twoje zdanie się liczy. Nikt nie będzie się śmiał z tego, co powiesz.
- Nikt nie ma prawa Cię uderzyć, popchnąć ani nastraszyć.
- Nikt nie ma prawa mówić do Ciebie rzeczy, które sprawiają, że czujesz się źle albo niekomfortowo.
- Nie musisz robić niczego, na co nie masz ochoty. Możesz powiedzieć „nie chcę”.
Czego dorośli od nas NIE MOGĄ robić
- Nie mogą Cię dotykać w sposób, który sprawia, że czujesz się niezręcznie.
- Nie mogą pisać do Ciebie prywatnie — przez Messengera, Instagrama czy inny komunikator.
- Nie mogą umawiać się z Tobą poza zajęciami bez wiedzy Twoich rodziców.
- Nie mogą pokazywać Ci treści, które nie są dla Twojego wieku.
- Nie mogą opowiadać innym o Tobie rzeczy, które im powiedziałeś lub powiedziałaś.
Zdjęcia — Twoje prawo
Na zajęciach robimy zdjęcia. Potrzebujemy ich, żeby pokazać, że warsztaty się odbyły.
- Zdjęcie z Twoją twarzą możemy zrobić tylko wtedy, gdy Twój rodzic się na to zgodził.
- Najczęściej fotografujemy z boku albo od tyłu — tak, żeby nie było widać twarzy.
- Jeśli nie chcesz być na zdjęciu, powiedz to. To wystarczy.
- Brak zgody na zdjęcia nic nie zmienia — bierzesz udział we wszystkim tak samo jak inni.
Możesz zmienić zdanie
Jeśli najpierw zgodziłeś się na zdjęcie, a potem zmieniłeś zdanie — powiedz nam albo poproś rodzica, żeby napisał. Usuniemy je.
Gdy coś jest nie tak
Czasem dzieje się coś, co Cię niepokoi. Może ktoś Cię skrzywdził. Może widzisz, że dzieje się to komuś innemu. Może po prostu czujesz, że coś jest nie w porządku.
W każdej takiej sytuacji powiedz o tym dorosłemu, któremu ufasz.
Komu możesz powiedzieć
- Rodzicowi albo opiekunowi.
- Wychowawcy, nauczycielowi albo pedagogowi w Twojej szkole.
- Osobie, która prowadzi warsztaty — możesz podejść po zajęciach.
- Każdemu innemu dorosłemu, któremu ufasz.
Ważne
Jeśli powiesz nam o czymś takim, musimy zareagować. Nie zostawimy tego. Nie obiecamy, że zatrzymamy to w tajemnicy — bo gdy dzieje się coś złego, ktoś musi pomóc. Ale zawsze powiemy Ci, co robimy dalej.
Gdy nie chcesz rozmawiać z nikim, kogo znasz
Czasem łatwiej porozmawiać z kimś obcym. Możesz zadzwonić — za darmo, całą dobę, także w nocy i w weekendy.
- 116 111 — Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
- Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Bezpłatny, anonimowy, czynny całą dobę.
- 800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
- Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Bezpłatny, czynny całą dobę.
- 112 — numer alarmowy
- Numer alarmowy. Gdy komuś dzieje się krzywda właśnie teraz.
Pamiętaj
To nigdy nie jest Twoja wina
Jeśli ktoś Cię krzywdzi, to nie dlatego, że coś zrobiłeś albo zrobiłaś źle. Winę ponosi zawsze ta osoba, nie Ty. Mówienie o tym nie jest skarżeniem — to szukanie pomocy.
Masz prawo czuć się bezpiecznie. Zawsze i wszędzie.
Ten dokument jest skróconą wersją Standardów Ochrony Małoletnich, przygotowaną dla dzieci i młodzieży. Pełna wersja jest tutaj: Standardy ochrony małoletnich.